Only $2.99/month

ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ

Terms in this set (23)

Παθ/γία: 4-6 εβδομάδα ζωής, διάχυτη υπερτροφία λ.μ. ινών του πυλωρικού άντρου και του πυλωρού

Κλινική εικόνα:
1.μη χολώδεις έμετοι (αρχικά σποραδικά, μετά έπειτα από κάθε γεύμα, προοδευτικά ρουκετοειδείς έμετοι)
2.βρέφη χωρίς όψη πάσχοντος-πρόθυμα να σιτιστούν και πάλι μετά τον εμετό
3.υποχλωραιμική αλκάλωση με χαμηλό κάλιο
4.φτωχή πρόσληψη ή απώλεια βάρους (όψιμη εκδήλωση)

Εργαστηριακά: υποχλωραιμία, υπονατριαιμία, μεταβολική αλκάλωση, υποκαλιαιμία
Κλινική διάγνωση: ψηλάφηση πυλωρού δίκην ελαίας στο ΔΕ άνω τεταρτημόριο ή προς το κέντρο της κοιλιακής χώρας όταν το μωρό σιτίζεται και είναι ήρεμο σε ύπτια θέση / οριστική διάγνωση με US και εντόπιση πάχυνσης του πυλωρού

Θεραπεία:
1.αντιμετώπιση ηλεκτρολυτικών διαταραχών και αφυδάτωσης
2. πυλωρομυοτομή κατά Ramstedt ή λαπαροσκοπική πυλωρομυοτομή (η σίτιση αρχίζει 6-8h μετά την επέμβαση και αυξάνεται προοδευτικά)
Ορισμός: Λοίμωξη (σηπτική φλεγμονή) μετάφυσης των μακρών οστών πχ κάτω μετάφυση μηριαίου και άνω μετάφυση κνήμης

Αίτια-θεραπεία:
-<12 μηνών
σταφυλόκοκκος χρυσίζων / β- αιμολυτικός στρεπτόκοκκος ομάδας Β : κεφαλοσπορίνες γ' γενιάς+κλοξακυκλίνη ή κεφαλοσπορίνες γ' γενιάς+βανκομυκίνη
-6 μηνών-5 ετών
σταφυλόκοκκος χρυσίζων / αιμόφιλος ινφλουένζας : ναφκιλλίνη/οξακιλλίνη +/- κεφαλοσπορίνη γ' γενιάς ή βανκομυκίνη+κεφαλοσπορίνη γ' γενιάς
-5-12 ετών
σταφυλόκοκκος χρυσίζων : κλοξακιλλίνη ή βανκομυκίνη ή κλινδαμυκίνη
->12 ετών
σταφυλόκοκκος χρυσίζων, ναϊσσέρια γονορροϊκή, σαλμονέλλα (σε δρεπανοκυτταρική αν.) : κλοξακιλλίνη ή κεφαζολίνη, (σε σαλμονέλλα : κεφαλοσπορίνη γ' γενιάς)

Παθ/γία: αιματογενώς

Κλινική εικόνα:
1.υψηλός πυρετός
2. έντονα επώδυνο άκρο, ακινητοποιημένο (ψευδοπάρεση)

Θεραπεία (γενικά): άμεση i.v. αντισταφυλοκοκκική αγωγή μέχρι ύφεση κλινικών εκδηλώσεων και φυσιολογικά επίπεδα CRP ΤΚΕ -> στη συνέχεια, per os θεραπεία γαι αρκετές εβδομάδες
*σε ανοσοκατεσταλμένα παιδιά ή άτυπη εκδήλωση νόσου : αναρρόφηση ή υποπεριοστικός καθαρισμός εστίας
**χειρουργική παροχέτευση αν δεν υπάρξει άμεση ανταπόκριση σε αντιβιοτικά (επιθυμία αποφυγής οστεονέκρωσης, χρόνιας λοίμωξης με συρίγγιο και παραμόρφωσης άκρου ή αμυλοείδωσης!!!)
Οξεία πυελονεφρίτιδα: λοίμωξη ανωτέρου ουροποιητικού=μικροβιακή λοίμωξη νεφρικού παρεγχύματος
Συχνότερα στα κορίτσια
Συχνές υποτροπές μέσα στον 1ο χρόνο μετά το πρώτο επεισόδιο
*Ασυμπτωματική μικροβιουρία σε όλες τις ηλικίες, κυρίως σε κορίτσια σχολικής ηλικίας

Παθ/γία: συνήθως ανιούσα λοίμωξη ουροποιητικού από στελέχη χλωρίδας του εντέρου (συχνότερα σε ατελή κένωση της κύστης-σ.αραιών ουρήσεων/δυσκοιλιότητα/ασταθής κύστη/νευρογενής κύστη και κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση λόγω ανατομικών διαμαρτιών)

Αίτιο: E.coli (συνήθως), πρωτέας, ψευδομονάδα

Κλινική εικόνα (ουρολοίμωξης γενικά......)
-Βρέφη:
1.πυρετός 2.λήθαργος ή ευερεθιστότητα 3.ναυτία +/- έμετοι 4.ανορεξία/καθυστέρηση σωματικής ανάπτυξης 5.παρατεινόμενος νεογνικός ίκτερος 6.σηψαιμία 7.πυρετικοί σπασμοί
-Παιδιά:
1.συχνουρία/δυσουρία/αιματουρία 2.πυρετός +/- ρίγος 3.λήθαργος 4.ανορεξία/έμετοι/διάρροια 5.πόνος στη κοιλιά ή στην οσφυϊκή χώρα 6.πυρετικοί σπασμοί 7.ενούρηση (=ακούσια απώλεια ούρων τη νύχτα)

Διάγνωση: γενική ούρων (πυοσφαίρια >5 κ.ο.π. σε φυγοκεντρηθέντα ούρα, μικρόβια 1-2 κ.ο.π. ή νιτρικά) + κ/α (μετά από λήψη ούρων στο μέσο της ούρησης και μετά από καλό πλύσιμο των έξω γεν. οργ.- ανάπτυξη >10 εις την 5η αποικίες ενός μικροβίου==> ουρολοίμωξη κατά 90%, αν βρεθεί το ίδιο και σε 2η κ/α==> ουρολοίμωξη κατά 95%, ανάπτυξη στην κ/α >1 είδους μικρόβια==>πιθανή επιμόλυνση)* για επιβεβαίωση
*σε λήψη δείγματος ούρων με υπερηβική παρακέντηση, αν κ/α(+)==>100% ουρολοίμωξη

Θεραπεία:
-αμοξυκιλλίνη+κλαβουλανικό ή κεφακλόρη ή τριμεθοπρίμη+σουφαμεθοξαζόλη x10 ημέρες σε πυελονεφρίτιδα
-αν η κλινική εικόνα είναι βαριά στα παιδιά και στα βρέφη όλα, i.v. αντιβιοτικό (κεφαλοσπορίνη γ' γενιάς πχ κεφοταξίμη ή κεφτριαξόνη, ή αμπικιλλίνη ΚΑΙ αμινογλυκοσίδη πχ γενταμυκίνη) μέχρι να πέσει ο πυρετός και στη συνέχεια, p.o. αγωγή ανάλογα με το αντιβιόγραμμα
-επανάληψη κ/ας για παρακολούθηση θεραπείας
*η οξεία πυελονεφρίτιδα αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα μπορεί να αφήσει νεφρικές ουλές==> πτώση νεφρικής λειτουργίας και ίσως αύξηση παραγωγής ρενίνης==>αύξηση ΑΠ
**μετά το 1ο επιβεβαιωμένο επεισόδιο ουρολοίμωξης (ανωτέρου ή κατωτέρου ουροπ/κού), έλεγχος για: α.δομικές ανωμαλίες και απόφραξη ουροφόρων οδών (με US και ίσως ακτινογραφία κοιλίας σε υπόνοια λίθων ουροποιητικού ή διάγνωση ανωμαλιών ΣΣ σε ατελή κένωση κύστης) β.νεφρικές ουλές (με στατικό σπινθηρογράφημα νεφρών με ραδιοϊσότοπα-DMSA) γ.ΚΟΠ (κυστεογραφία άμεση-MCUG ή έμμεση-MAG3)
***<1 έτος που ο νεφρός είναι πιο ευαίσθητος (DMSA+MCUG), 1-5 ετών (DMSA παθολογικό ή US παθολογικό ή οξεία ππυελονεφρίτιδα ή οικ. ιστ. ΚΟΠ ή υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις-> MCUG ή MAG3), >5 ετών (DMSA παθολογικό->MAG3) ==> δεν κάνουμε κυστεοουρηθρογραφία για ψύλλου πήδημα όσο μεγαλύτερο το παιδί
****Αρχικό US->άμεσα
Κυστεογραφία->20-30 μέρες από τη διάγνωση ουρολοίμωξης
DMSA->6 μήνες μετά από τη διάγνωση ώστε να μη διαλάθουν της προσοχής τυχόν πρόσφατα αναπτυγμένες νεφρικές ουλές
(Στα παιδιά η νόσος εμφανίζεται αιφνίδια μετά από ιογενή λοίμωξη ενώ σε εφήβους εμφανίζεται ύπουλα χωρίς να έχει προηγηθεί λοίμωξη, συχνότερα στις έφηβες παρά στους έφηβους, στα παιδιά 1:1, στα παιδιά κρατάει εβδ ή μήνες ενώ σε εφήβους περισσότερους μήνες ή και χρόνια)
-Στους περισσότερους ασθενείς η νόσος είναι οξεία και αυτοπεριοριζόμενη (παιδιά ήπια επηρεασμένα με χαμηλό αριθμό PLTs αλλά όχι έντονη κλινική εικόνα)->όχι αγωγή, απλά παρακολούθηση και αποφυγή αθλημάτων επαφής στο σχολείο και στο σπίτι
-Αν υπάρχει αιμορραγία->1.κορτικοστεροειδή (για αναστολή φαγοκυττάρωσης των ευαισθητοποιημένων PLTs και η ελάττωση ευθραυστότητας των τριχοειδών αγγείων): βραχύ σχήμα 1-2mg/kg για 2-3 εβδ. και στη συνέχεια διακοπή ανεξαρτήτως του αριθμού των PLTs (η περαιτέρω χορήγηση είναι αναποτελεσματική) 2.γ-σφαιρίνη (->ταχύτερη αύξηση των PLTs) 3.σπληνεκτομή σε περίπτωση υποτροπιάζουσων αιμορραγιών παρά τη θεραπεία (σε χρόνια ITP- όχι ύφεση μετά από 3-6 μήνες θεραπείας->σπληνεκτομή->ύφεση 3 χρόνια μετά τη σπληνεκτομή

*μετάγγιση αίματος μόνο σε άμεσα απειλητική για τη ζωή αιμορραγία (καταστρέφονται εύκολα και παίζουν μικρό ρόλο στην γενική αντιμετώπιση της ITP)
**Στόχος είναι η αποκατάσταση του αριθμού PLTs σε επίπεδα που αποκαθιστούν την αιμόσταση και όχι παραπάνω
***σε χρόνια ITP σε έφηβο πρέπει να γίνεται έλεγχος για ΣΕΛ καθώς η νόσος αυτή αποτελεί προάγγελο ανάπτυξης αυτοαντισωμάτων
Φλεγμονή των παρίσθμιων αμυγδαλώνκαι των πλάγιων δεσμών του φάρυγγα, που αποτελούν το μεγαλύτερο τμήμα του φαρυγγικού δακτυλίου (=δακτύλιος του Waldayer)

Αίτια: σε βρέφη και νήπια κυρίως ιοί (αδενοϊοί, εντεροϊοί, ινφλουένζας, παραϊνφλουένζας, ebstein-barr, κ.ά.), σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας συχνά και τα βακτήρια (β- αιμολυτικός στρεπτόκοκκος ομάδας Α, C, G, F, αιμόφιλος της ινφλουένζας, πνευμονιόκοκκος, μυκόπλασμα της πνευμονίας)

Διάγνωση:
-κλινική εικόνα: 1. πυρετός 2. πονόλαιμος 3. κεφαλαλγία 4. κοιλιακά άλγη και έμετοι 5.διόγκωση αμυγδαλών, έντονη ερυθρότητα φάρυγγα, γκριζωπό ή λευκωπό επίχρισμα αμυγδαλώ, εξίδρωμα, πετεχειώδες εξάνθημα της μαλακής υπερώας 6. πρόσθια τραχηλική λεμφαδενοπάθεια
-Streptest και κ/α φαρυγγικού επιχρίσματος για δ/δ ιογενούς και βακτηριακής αμυγδαλίτιδας
-δ/δ επίσης από:
-λοιμώδη μονοπυρήνωση (έχουμε διεγερμένα λεμφοκύτταρα, monotest (+), αντισώματα IgM vs Ebstein-Barr, διογκωμένους τραχηλικούς και άλλους λεμφαδένες και πιθανή διόγκωση ήπατος-σπλήνα
-έρπουσα κυνάγχη του Vincent (ελκώδεις αλλοιώσεις στη μαλακή υπερώα)
-ερπητική ουλοστοματίτιδα (χαρακτηριστικές φυσαλιδοελκωτικές βλάβες σε όλο το στόμα-παρειές, ούλα, γλώσσα, μαλακή υπερώα)
-ιλαρά (κηλίδες koplik=μικρά λευκωπά στίγματα με ερυθρά άλω που εμφανίζονται στο βλεννογόνο της παρειάς αντίστοιχα προς τους κάτω γομφίους)
-απλή ιογενής κυνάγχη (απλή ερυθρότητα των αμυγδαλών-συνήθως σε βρέφη και παιδιά)

Θεραπεία:
-σε ιογενή αμυγδαλίτιδα : αντιπυρετικά-αναλγητικά
-σε βακτηριακή αμυγδαλίτιδα : αντιβίωση (πενικιλλίνη V x3 φ/ημ για 10 μέρες ή ερυθρομυκίνη/κλαριθρομυκίνη για 10 ημέρες σε άτομα αλλεργικά στην πενικιλλίνη)-αντιπυρετικό

Επιπλοκές (όταν δεν αντιμετωπιστεί με κατάλληλη θεραπεία):
-Επέκταση σε παραρρινικούς κόλπους, αυτιά, τραχηλικούς λεμφαδένες, πνεύμονες
-Περιαμυγδαλικό απόστημα ή οπισθοφαρυγγικό
-Οστεομυελίτιδα
-Σηψαιμία (μηνιγγίτιδα) με αιματογενή διασπορά
-Οξεία σπειραματονεφρίτιδα, ρευματικός πυρετός, μεταστρεπτοκοκκική αρθρίτιδα, άλλα μεταστρεπτοκοκκικά σύνδρομα (όψιμες εκδηλώσεις)
Συχνότερη μορφή λαρυγγοτραχειακής λοίμωξης
Παιδιά 6 μηνών-6 ετών

Αίτια: ιός παραινφλουένζας (συχνότ.), RSV, αδενοϊός, ινφλουένζας Α και Β, ρινοϊοί

Κλιν. εικ.:
1.καταρροή 2. πυρετός 3. υλακώδης βήχας 4.βράγχος φωνής και πονόλαιμος 5. δυσκαταποσία 6. δύσπνοια
Φυσ. εξέτ.: εισπνευστικός συριγμός ανάλογος της απόφραξης

Θεραπεία:
Σε ήπια λαρυγγίτιδα: σπίτι (παρακολούθηση γι πιθανή επιδείνωση) : κορτικοειδή-δεξαμεθαζόνη p.o.
Σοβαρότερα συμπτώματα: νοσοκομείο : εισπνοές νεφελοποιημένης αδρεναλίνης+εισπνεόμενα στεροειδή-βουτεσονίδη
Πολύ σοβαρά συμπτώματα ή κορεσμό Ο2 <93%: χορήγηση Ο2 με μάσκα

Απόφαση για αντιμετώπιση στο νοσοκομείο με βάση τους εξής παράγοντες:
α.σιγμός σε ηρεμία, υλακώδης βήχας σε ηρεμία, εισολκές υπερκλείδιων περιοχών και μεσοπλεύριων διαστ., κυάνωση
β.υψηλός πυρετός, αφυδάτωση
γ.σταδιακή επιδείνωση της κατάστασης του παιδιού
δ.βρεφική ηλικία
ε.ιστορικό διασωλήνωσης ή βαριάς κρίσης σε προηγούμενη νοσηλεία
στ.δυσκολία πρόσβασης στο νοσοκομείο σε περίπτωση επιδείνωσης του παιδιού
ζ.ισχυρή επιθυμία των γονιών να νοσηλευτεί το παιδί και άγχος
Υπολειπόμενος αυτοσωμικός τύπος κληρονομικότητας (παθολογικό γονίδιο στα μακρά σκέλη του χρωμοσώματος 7->κωδικοποιεί πρωτεΐνη CFTR που ρυθμίζει τη μεταφορά ιόντων Να,Cl διαμέσου της μεμβράνης των επιθηλιακών κυττάρων)
2η συχνότερη κληρονομούμενη νόσος στην Ελλάδα μετά τη β-μεσογειακή αναιμία (30-40 παιδιά το χρόνο γεννιούνται με ΚΙ στην Ελλάδα)

Παθ/γία: εξωκυττάρια αφυδάτωση της βλέννης σε αεραγωγούς και εξωκρινείς αδένες (==>παράλυση βλεννοκροσσωτού μηχανισμού κάθαρσης του πνεύμονα, ανεπάρκεια παγκρεατικών ενζύμων, δτρχ στην αποβολή της χολής και στειρότητα στους άνδρες)

Κλινική εικόνα:
Νεογνά-Βρέφη: 1.ειλεός εκ μηκωνίου 2.παρατεταμένος νεογνικός ίκτερος 3.στασιμότητα βάρους 4.υποτροπιάζουσες λοιμώξεις αναπνευστικού 5.σ. δυσαπορρόφησης (λόγω απόφραξης του παγκρεατικού πόρου και παγκρεατικής ανεπάρκειας

Παιδιά: 1.χρόνια πνευμονοπάθεια-βρογχεκτασίες (διατεταμένος θώρακας, ταχύπνοια, δύσπνοια, πληκτροδακτυλία σε προχωρημένη πνευμονοπάθεια) 2.υπολειπόμενη ανάπτυξη (καχεξία λόγω σ. δυσαπορρόφησης) 3.στεατόρροια 4.πρόπτωση ορθού (λόγω 4-5 ογκωδών, δύσοσμων, λιπαρών κενώσεων ημερισίως-λόγω ανεπάρκειας παγκρεατικών ενζύμων αμυλάσης, λιπάσης, πρωτεάσης)
Φυσ. εξέτ: διάσπαρτοι υγροί ρόγχοι, υποξυγοναιμία

Έφηβοι-Ενήλικες: 1.βαριά πνευμονοπάθεια-αιμόπτυση/ασπεργίλλωση 2.ΣΔ τύπου 1 3.ηπατική κίρρωση (λόγω ακολουθίας : χολόσταση-χολολιθίαση-χολική κίρρωση ήπατος)
4.αποφρακτικός ειλεός 5.στείρωση στους άνδρες

Διάγνωση:
-ΥΠΟΝΟΙΑ : σε επαναλαμβανόμενες αναπνευστικές λοιμώξεις, ανεπαρκή πρόσληψη βάρους, διαρροϊκές κενώσεις
-Μέτρηση ανοσοαντιδραστικού θρυψινογόνου (IRT) στο αίμα νεογνών που λαμβάνεται για τον βιοχημικό ανιχνευτικό έλεγχο μετά τη γέννηση (Guthrie test)->αυξημένο σε πάσχοντες από ΚΙ
-Διάγνωση: μέτρηση [Cl-] στον ιδρώτα του παιδιού (>60mEq/L παθογνωμονική νόσου)
= έντονα αλμυρή γεύση ιδρώτα
*προειδοποίηση γονέων παιδιού με ΚΙ για πιθανότητα 1/4 εμφάνισης σε επόμενη κύηση και δυνατότητα προγεννητικού ελέγχου για τη νόσο

Αντιμετώπιση:

-Αναπνευστικό: φυσιοθεραπεία τουλάχιστον 2φ/ημ. , σωματική άσκηση για ενδυνάμωση θωρακικών μ και αποφυγή επανασυσσώρευσης εκκρίσεων, συνεχής προφυλακτικη χορήγηση αντιβιοτικών για αποφυγή αναπνευστικών λοιμώξεων (iv θεραπεία σε παροξύνσεις της νόσου)+βρογχοδιασταλτικά και εισπνεόμενα στεροειδή (σε κάποιους ασθενείς)

-Θρέψη: p.o. παγκρεατικά ένζυμα, υπερθερμιδική δίαιτα-ολονύχτια σίτιση μέσω γαστροστομίας, συμπληρώματα λιποδιαλυτών βιταμινών (A,D,E,K)

Πρόγνωση:
Μέχρι ενήλικο ζωή
Όψιμες επιπλοκές: πνευμοθώρακας, αιμοπτύσεις, ΣΔ, ηπατοπάθεια, άπω εντερική απόφραξη λόγω συσσώρευσης γλοιώδους βλεννοκοπρανώδους υλικού
Μεταμόσχευση καρδιάς-πνευμόνων με καλά αποτελέσματα σε ανεπάρκεια τελικού σταδίου (όχι εύκολα διαθέσιμη λύση)
Εντεροπάθεια λόγω παθολογικής ανοσολογικής απάντησης Τ λεμφοκυττάρων κατά της γλιαδίνης της γλουτένης (υπάρχει γενετική προδιάθεση-ύπαρξη HLA DQ2 ή DQ8 αλληλίων, αλλά η βαρύτητα της νόσου εξαρτάται και από περιβαλλοντικούς παράγοντες και από την ποσότητα πρόσληψης γλουτένης)

Παθ/γία: βλάβη των λαχνών των απορροφητικών κυττάρων του βλεννογόνου του λ. εντέρου (λάχνες ατροφούν, κρύπτες υπερπλάσσονται, βλεννογόνος σταδιακά επιπεδώνεται)
*βλάβη μη παθογνωμονική αλλά χαρακτηριστική της νόσου και αναστρέψιμη μετά από αφαίρεση της γλουτένης από τη διατροφή

Κλινική εικόνα: (στη βρεφική ηλικία που εισάγεται η γλουτένη στη διατροφή)
1.διατεταμένη κοιλιά
2.χρόνια διάρροια (σπανιότερα δυσκοιλιότητα)
3.στασιμότητα ανάπτυξης
4.ευερεθιστότητα
*η νόσος μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία με άτυπη κλινική εικόνα χωρίς έκδηλα συμπτώματα από το ΓΕΣ πχ χρόνια σιδηροπενική αναιμία ανθεκτική στη χορήγηση σιδήρου, κοντό ανάστημα

Εργ. ευρήματα: υψηλοί τίτλοι αντιγλιαδινικών αντισωμάτων, και άλλων αυτοαντισωμάτων (αντισώματα έναντι του ενδομυΐου, έναντι της δικτυωτής ουσίας-ρετικουλίνης, έναντι της τρανσγλουταμινάσης)
*ο τίτλος των αντισωμάτων πέφτει όταν αφαιρεθεί από τη διατροφή η γλουτένη και ξανανεβαίνει όταν γίνει επανεισαγωγή της==>ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Διάγνωση: τελική διάγνωση τίθεται με βιοψία 12δακτύλου (σε <2 ετών απαιτούνται 3 βιοψίες για τελική διάγνωση : πριν διακοπή γλουτένης-μετά διακοπή-μετά επαναχορήγηση γλουτένης)

Κριτήρια ESPGHAN για διάγνωση κοιλιοκάκης
1.κλινική εικόνα συμβατή με τη νόσο ή άτομο υψηλού κινδύνου
2.υψηλοί τίτλοι ειδικών αντισωμάτων και αυτοαντισωμάτων
3.ευρήματα από βιοψία λ.εντέρου συμβατά με κοιλιοκάκη
4.κλινική απάντηση και πτώση του τίλτου τους μετά από δίαιτα χωρίς γλουτένη
5.ηλικία >2 ετών
6.αποκλεισμός άλλων καταστάσεων που μιμούνται εικόνα κοιλιοκάκης

Θεραπεία: αποφυγή γλουτένης (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, βρώμη, προϊόντα αυτών)

Μακροχρόνιες συνέπειες λήψης γλουτένης σε α΄τομα με κοιλιοκάκη: προδιάθεση για αυτοάνοσα νοσήματα και για κακοήθεια πεπτικού

Δ/δ: εντεροπάθεια από γάλα αγελάδας (συχνή σε <2 ετών)
Ορισμός: κάθε αρθρίτιδα άγνωστης αιτιολογίας που προσβάλει παιδιά <16 ετών, διαρκεί για >6 εβδ, δεν αποδίδεται σε άλλη αιτία/νόσο* και 6 μήνες μετά από την έναρξή της μπορεί να ταξινομηθεί σε μία από τις ομάδες της ΝΙΑ (6 εβδ-6 μήνες μένει αταξινόμητη)
*λοιμώδεις αρθρίτιδες (κατά τη διάρκεια ιογ ή μικροβ λοιμ), μεταλοιμώδεις αρθρ/δες (μετά από ιούς ή/και βακτ), αντιδραστικές αρθρ/δες (1-3 εβδ μετά από λοιμ ΓΕΣ-καμπυλοβακτηρίδιο, salm, sighella, yersinia), αιματολογικές παθήσεις (αιμορροφιλία, λευχαιμία), νεοπλάσματα οστών (σάρκωμα, σινοβίωμα), αιμαγγείωμα, οστεομυελίτιδα/σηπτική αρθρίτιδα(staph, H.influenzae, strept), ορθοπεδικές παθήσεις (τραυματική αρθρίτιδα, οστεοχονδρίτιδα)

Ταξινόμηση ΝΙΑ
1.Συστηματική μορφή ΝΙΑ (ν. Still): συνοδεύεται από συστηματικές εκδηλώσεις
2.Ολιγοαρθρίτιδα επίμονη ή επεκταθείσα (1-4 αρθρώσεις)
3.Πολυαρθρίτιδα RF (+) (>4 αρθρώσεις)
4.Πολυαρθρίτιδα RF (-) (>4 αρθρώσεις)
5.Αρθρίτιδα σχετιζόμενη με ενθεσίτιδα
6.Ψωριασική αρθρίτιδα
7.Μη ταξινομούμενη αρθρίτιδα

Διάγνωση:
-κλινική εικόνα+ιστορικό
-α/α θώρακος
-εργαστηριακά (RF, αύξηση ΤΚΕ, αύξηση CRP)

Θεραπεία:
1. Φυσιοθεραπεία (ενθάρρυνση κινητικότητας αρθρώσεων και μυϊκής ισχύος)
2.ΜΣΑΦ πχ ιβουπροφαίνη(αναλγησία και καταστολή φλεγμονής)
3.τροποποιητικά της νόσου φάρμακα πχ μεθοτρεξάτη ή salazopyrin σε αρθρίτιδα σχετιζόμενη με ενθεσίτιδα ή σε πολυαρθρίτιδα ανθεκτική σε μεθοτρεξάτη και στεροειδή
4.κυκλοσπορίνη
5 κορτιζόνη για αντιμετώπιση εξάρσεων ή σε παρημερίσιες χαμηλές δόσεις σε πολυαρθρική νόσο
6. νέες θεραπείες: αντι-TNFα, αυτόλογη μεταμόσχευση ΜΟ σε βαριά ανθεκτική νόσο