Only $35.99/year

Svi testovi word 2003 Porezi

Terms in this set (115)

-Metoda uporedive cene na tržištu poredi cenu proizvoda ili usluge u transakcijama između povezanih lica sa cenom proizvoda ili usluge u transakcijama između nepovezanih lica, pri čemu se transakcije koje se porede obavljaju pod uporedivim okolnostima (sličnost predmeta transakcije, uporedivost tržišnih uslova...). Smernice OECD predviđaju da je nekontrolisana transakcija uporedivasa kontrolisanom ako je ispunjen jedan od sledeća dva uslova: a) nijedna razlika između transakcija koje se porede ne može značajno uticati na cenu koja se postiže na otvorenom tržištu ili b) moguće je napraviti prihvatljive korekcije kako bi se eliminisali značajni efekti takvih razlika.

- Metoda cene koštanja uvećane za uobičajenu bruto maržu sastoji se u tome što se cena „van dohvata ruke" određuje na osnovu troškova proizvodnje ili pružanja usluga na koje se dodaje „uobičajena zarada" (bruto marža). Za uporedivu bruto maržu moguće je koristiti bruto maržu ostvarenu od strane obveznika u uporedivoj transakciji sa nepovezanim licima (interna uporediva marža) ili bruto maržu ostvarenu od strane nepovezanih lica u uporedivoj transakciji (eksterna uporediva marža). Interne bruto marže imaju prednost u odnosu na eksterne.

-Metoda preprodajne cene zasniva se na pristupu po kojem obveznik, koji je robu kupio od povezanog lica, a zatim je prodao nepovezanom kupcu, nabavnu cenu može uskladiti prema preprodajnoj ceni, umanjujući preprodajnu cenu za bruto maržu („razuman profit") koja odražava funkcije i udeo u riziku obveznika kao preprodavca.

-Metoda transakcione neto marže ispituje neto dobit (tj iznos koji se dobije pošto se od bruto dobiti odbije porez na dobit) koju je poreski obveznik ostvario iz kontrolisane transakcije u odnosu na odgovarajuću osnovu: troškove, promet ili imovinu. Kod ove metode se upoređuju neto profitne marže koje obveznik ostvaruje u transakcijama sa povezanim licima sa neto profitnim maržama koje su ostvarene u sličnim transakcijama sa nepovezanim licima, odnosno između nepovezanih lica.

-Metoda podele (transakcione) dobiti primenjuje se u situacijama kada obe povezane strane daju jedinstven i vredan doprinos u pogledu kontrolisane transakcije ili su uključene u veoma integrisane aktivnosti, te se nije moguće osloniti na prethodne metode, koje imaju jednostranu prirodu. Ova metoda se bazira na približnoj podeli dobiti koju bi nepovezano lice očekivalo da ostvari od angažovanja u transakciji. Kod ove metode prvo se identifikuje dobit iz kontrolisane transakcije u koju su se povezana lica upustila, koju bi trebalo podeliti između njih, a zatim se kombinovana dobit raspodeljuje između povezanih lica na ekonomski utemeljenoj osnovi, koja je približna raspodeli dobiti koja bi bila očekivana i dogovorena u aranžmanu koji se odvija „van dohvata ruke".
- Zahtev za povraćaj poreza pripada poreskom dužniku koji je preplatio ili pogrešno uplatio porez, odnosno sporedna poreska davanja. Nepostojanje poreske obaveze može biti očito već u momentu plaćanja (npr. dva puta plati isti porez) ili može biti konstatovano u nekom kasnijem trenutku (npr. drugostepenim rešenjem nadl. poreskog organa kojim se uvažava žalba na prvostepeno rešenje o utvrđivanju poreza). Titularu ovakvog zahteva pripada kamata i to:
• na iznos više plaćenog poreza i sporednih poreskih davanja, po isteku roka od 30 dana od dana kada je Poreska uprava primila zahtev za povraćaj
• ako je osnov za povraćaj poništeno ili izmenjeno rešenje ili drugi akt o zaduženju, onda počev od dana uplate poreza
Kod akciza, zahtev za povraćaj može podneti poreski obveznik (proizvođač ili uvoznik), ali samo ako je kupac (koji je kroz cenu akciznog proizvoda podneo teret akcize) od njega zatražio povraćaj. Tada se povraćaj akcize vrši poreskom obvezniku koji je dužan da sredstva prenese na kupca i da dokaz o tome dostavi Poreskoj upravi u roku od 8 dana od dana povraćaja.
U ZPDV je posebno predviđen institut povraćaja u situaciji kada je iznos prethodnog poreza veći od iznosa poreske obaveze u određenom oreskom periodu- tada poreski obveznik ima pravo da mu se razlika vrati
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Pravo poreskog obveznika na povraćaj poreza zastareva u roku od 5 godina od dana kada je zastarelost počela da teče. Zastarelost prava na utvrđivanje poreza počinje da teče od prvog dana naredne godine od godine u kojoj je trebalo utvrditi porez. - ne mogu da nađem kada kreće da teče baš za povraćaj poreza
Apsolutna zastarelost: 10 godina od isteka godine u kojoj je izvršena pretplata
Ona je navela 24.4.2015, a tu treba da napišeš 1.1.2016. i da su rokovi - apsolutni 10 godina, a relativni 5 godina
Unakrsna procena poreske osnovice može se sprovoditi samo po isteku perioda za koji se vrši oporezivanje. Ova metoda je specifična za porez na dohodak građana i polazi od teorijske definicije dohotka po kojoj je dohodak nekog lica (D) jednak zbiru njegove potrošnje (C) i uvećane vrednosti imovine u periodu od jedne godine (S).
D=C+S
Dohodak može biti prijavljen (Dp) i neprijavljen (Dn) i zato je:
D=Dp+Dn iz čega proizilazi da je Dn= D- Dp

Unakrsnom procenom utvrđena osnovica poreza na dohodak građana - neprijavljeni dohodak - može se definisati kao razlika između vrednosti imovine na kraju i na početku kalendarske godine, uvećana za procenjene izdatke za privatne potrebe i umanjena za iznos prijavljenog dohotka.
Idući u prilog poreskom obvezniku i imajući u vidu teškoće oko utvrđivanja , zakonodavac uzima da je parametar C jednak nuli, te se izbacuje iz jednačine.

S1- vrednost neto imovine poreskog obveznika na dan 1.januar poreske godine, utvrđuje se u poreskoj kontroli
S2- vrednost neto imovine poreskog obveznika na dan 31.decembar poreske godine
S- uvećana vrednost imovine u periodu od jedne godine
Dp- parametar se uzima iz prijave za godišnji porez na dohodak građana
S=S2-S1
Neprijavljeni dohodak (Dn) je:
Dn= C + S - Dp odnosno Dn= C + (S2-S1) - Dp
Ova jednačina se čini složenijom jer se razlika umanjuje i za vrednost imovine pribavljene sredstvima stečenim nasleđem, poklonom ili na drugi besteretan način (G) o čemu poreski obveznik prilaže dokaze. Pored toga, umanjuje se i za kamate, dividende, kapitalne dobitke i dobitke od igara na sreću tj. prihode koji podležu cedularnim porezima, ali ne ulaze u osnovicu godišnjeg poreza na dohodak građana (K). Tako dolazimo do:
Dn= C + (S2-S1) -Dp - G - K
Neprijavljeni dohodak se oporezuje kao „drugi prihodi" po stopi od 20% , bez priznavanja ikakvih troškova.
Ako poreska uprava do isteka zakonskog roka za donošenje poreskog rešenja iz bilo kog razloga ne može da utvrdi porez, doneće privremeno rešenje na osnovu do tada utvrđenog činjeničnog stanja. Rešenje kojim se konačno utvrđuje porez ukida privremeno rešenje. Krajnji rok za donošenje konačnog rešenja je tri godine od dana donošenja privremenog rešenja.
U poreskom postupku (kod utvrđivanja poreza i u poreskoj kontroli), važe posebna pravila oko toga ko snosi teret dokazivanja. Za činjenice na kojima se zasniva postojanje poreske obaveze (osim u postupcima procene poreske osnovice) teret dokazivanja snosi Poreska uprava, dok za činjenice koje su od uticaja na smanjenje ili ukidanje poreza, teret dokaza snosi poreski obveznik. Ukoliko propusti da dostavi relevantne informacije u postupku utvrđivanja poreske obaveze, poreski obveznik dovodi sebe u situaciju da je na njemu teret obaranja pretpostavke o tačnosti poreskog rešenja.
Međukompanijskim dividendama se pruža poreska pogodnost u vidu afilijacione privilegije ili indirektnog poreskog kredita.
Afilijaciona privilegija se sastoji u tome što se međukompanijske dividende, koje je matično pravno lice primilo od svoje filijale, izuzimaju iz osnovice poreza na dobit koji plaća matično pravno lice. Ovakvo rešenje se u srpskom pravu sreće u situaciji kada je filijala rezident i važi kako za direktne tako i za portfolio investicije. Direktnim investicijama se obično smatraju one kod kojih je učešće u kapitalu 10% ili veće, a portfolio investicijama one kod kojih je učešće u kapitalu manje od 10%. Direktne investicije omogućuju delimičnu ili potpunu kontrolu nad privrednim društvom u čijem kapitalu postoji odgovarajuće učešće, dok portfolio investicije drže bez namere da se utiče na poslovanje privrednog društva-samo zarad ostvarivanja prihoda po osnovu takvog ulaganja.
Indirektni poreski kredit se primenjuje u situaciji kada je filijala nerezident i sastoji se u pravu matičnog pravnog lica da može, pošto je međukompanijske dividende primljene od filijale uključio u oporezivu dobit, umanjiti svoj obračunati porez na dobit pravnih lica za iznos koji odgovara porezu koji je filijala platila na dobit iz koje su dividende isplaćene. U pitanju je obični poreski kredit što znači da umanjenje obračunatog poreza matičnog pravnog lica može da ide najviše do iznosa koji bi bio obračunat na dobit filijale kada bi se primenila stopa poreza na dobit pravnih lica od 15%.
Zakon o porezu na dobit pravnih lica propisuje dva uslova pod kojima matičnom pravnom licu pripada pravo na indirektni poreski kredit:
• posedovanje najmanje 10% akcija/udela nerezidentne filijale-isplatioca dividendi i to
• neprekidno u periodu od najmanje godinu dana koji prethodi podnošenju finansijskih izveštaja.
Pravo na indirektni poreski kredit pripada matičnom pravnom licu i kada ostvaruje posrednu kontrolu nad nerezidentnom filijalom kroz posedovanje najmanje 10% akcija/udela druge nerezidentne filijale.
Prilikom isplate dividende od strane nerezidentne filijale najčešće se, u skladu sa zakonom zemlje njenog rezidentstva ili ugovorom o izbegavanju dvostrukog oporezivanja, obračunava i plaća porez po odbitku na dividendu. Matičnom pravnom licu će, pod istim uslovima koji važe za indirektni poreski kredit, pripasti i pravo na kredit za ovaj porez po odbitku-direktni poreski kredit.
Neiskorišćeni deo poreskih kredita, kako indirektnog tako i direktnog, može se preneti na račun poreza matičnog pravnog lica iz budućih obračunskih perioda ali ne duže od 5 godina.
Kod poklona obaveza nastaje danom zaključenja ugovora o poklonu, a ako ugovor nije zaključen u pismenoj formi onda danom prijema poklona.
Godišnji porez na dohodak građana i porez na kapitalne dobitke plaćaju se u roku od 15 dana od dana dostavljanja rešenja o utvrđivanju poreza a porez na paušalno utvrđen prihod od samostalne delatnosti u roku od 15 dana po isteku svakog meseca. - nisam sigurna da li se na ovo misli, samo sam to našla
Kod akciza, poreska obaveza nastaje kada se u realnom životu desi događaj koji se može podvesti pod zakonski opis poreskog činjeničnog stanja. Međutim, njen nastanak se može odložiti pod zakonom predviđenim uslovima, da bi se zaštitila likvidnost proizvođača akciznih proizvoda. Do ovoga dolazi u situaciji kada bi taj proizvođač morao da obračuna i plati akcizu, a onda da čeka duže vremena dok je ne prevali na kupca. Tada ministar finansija može, po pribavljenom mišljenju nadležnog poreskog organa, da izda akciznu dozvolu za formiranje akciznog skladišta. Tom dozvolom proizvođač postaje ovlašćeni držalac akciznog skladišta i sve dok su proizvodi smešteni u skladišti nastanak poreske obaveze je odložen.

Kod akciza poreska obaveza nastaje:
1. kada su akcizni proizvodi uvezeni u RS- danom kada je nastala obaveza obračunavanja uvoznih dažbina, tačnije danom nastanka obaveze plaćanja carinskog duga,

2. kada su akcizni proizvodi proizvedeni u RS- danom stavljanja u promet akciznih proizvoda. Stavljanjem u promet promet se smatra:

svako otpremanje akciznih proizvoda iz proizvodnog pogona od strane proizvođača akciznih proizvoda za koje nema akciznu dozvolu, osim otpremanja akciznih proizvoda iz proizvodnog pogona u carinsko skladište, u skladu sa carinskim propisima. Ako su akcizni proizvodi ovlašćenog držaoca
otpremljeni u njegovo akcizno skladište, poreska obaveza se odlaže,

svako otpremanje akciznih proizvoda iz akciznog skladišta od strane ovlašćenog držaoca, osim otpremanja u sopstveno akcizno skladište,

iskazivanje manjka proizvoda u akciznom skladištu, osim manjka koji se može pravdati višom silom,

iskazivanje rashoda u akciznom skladištu, iznad količine utvrđene propisom koji donosi Vlada Srbije,

3. stavljanje u promet postoji i kada su iz carinskog skladišta na teritoriju RS otpremljeni akcizni proizvodi:

• koje je proizvođač radi izvoza otpremio u carinsko skladište,
• koje je proizvođač otpremio, odnosno uvoznik smestio u carinsko skladište radi prodaje avionima i brodovima koji saobraćaju na međunarodnim linijama
• koji su otpremljeni u slobodne carinske prodavnice otvorene na aerodromima za međunarodni saobraćaj.

Neće se smatrati stavljanjem u promet ukoliko proizvođač akcizne proizvode otpremi iz carinskog skladišta u sopstveni pogon tadi oplemenjivanja, obrade, dorade ili prerade.

4. obaveza obračuna akcize nastaje i u momentu prodaje zaplenjenih akciznih proizvoda, odnosno akciznih proizvoda oduzetih u postupku poreske kontrole tj prinudne naplate poreza

5. kod akcize na električnu energiju za krajnju potrošnju, poreska obaveza nastaje najranijim od sledećih dana:

danom očitavanja potrošnje el.energije ili
danom utvrđivanja procenjene potrošnje el.energije.
Kod poreza na prenos apsolutnih prava, obaveza nastaje danom zaključenja ugovora o prenosu apsolutnih prava, odnosno ugovora o davanju u zakup građevinskog zemljišta. Kada je u pitanju prenos apsolutnih prava na nepokretnostima, poreska obaveza nastaje danom overe potpisa stranaka u sudu, odnosno danom kada je taj ugovor solemnizovan od strane javnog beležnika.
U slučaju kada nije zaključen ugovor o prenosu prava na nepokretnosti, poreska obaveza nastaje danom kada je sticalac prava na nepokretnosti stupio u posed nepokretnosti. Ako se prenos apsolutnih prava vrši po osnovu ugovora o doživotnom izdržavanju, poreska obaveza nastaje danom smrti primaoca izdržavanja, odnosno danom smrti saugovarača. Ako se prenos vrši na osnovu sudske odluke,odnosno rešenja nadležnog upravnog organa, poreska obaveza nastaje danom pravosnažnosti. Kod sticanja prava svojine održajem, poreska obaveza nastaje danom pravosnažnosti sudske odluke kojom je to pravo utvrđeno.
Ako ugovor o prenosu apsolutnih prava, ugovor o zakupu, odluka ili rešenje nisu prijavljeni ili su prijavljeni neblagovremeno, smatraće se da je poreska obaveza nastala danom saznanja poreskog organa za prenos. To znači da su dejstva zastarelosti relativizovana, jer rok zastarelosti prava na utvrđivanje poreza od 5 godina, kao i apsolutni rok zastarelosti od 10 godina, teku tek od isteka godine u kojoj je porez trebalo utvrditi, a to će u ovom slučaju biti od naredne godine od dana saznanja poreskog organa za prenos.
Kod PDV-a, za momenat nastanka poreske obaveze vezuju se:

1. momenat u kojem je poreski obveznik dužan da izda račun za izvršen promet dobara/usluga,

2. poreski period u kojem poreski obveznik prikazuje oporezivi promet u poreskoj prijavi i utvrđuje visinu poreske obaveze

3. momenat u kojem nastaje pravo primaoca dobra ili usluge na odbitak prethodnog poreza

4. momenat u kojem porez mora biti plaćen (osim u slučaju obveznika kojem je odobreno odlaganje plaćanja PDV-a do poreskog perioda u kojem je naplatio potraživanje po osnovu izvršenog prometa dobara i usluga).

Poreska obaveza kod PDV-a nastaje danom kada se najranije izvrši jedna od sledećih radnji:

• promet dobara i usluga,
• naplata, odnosno plaćanje - ako je naknada ili deo naknade naplaćen, odnosno plaćen pre prometa dobara i usluga (avansno plaćanje),
• izdavanje računa - kod usluga prenosa, ustupanja i davanja na korišćenje autorskih i srodnih prava, patenata, licenci i drugih prava intelektualne svojine,
• nastanak obaveze plaćanja carinskog duga, kod uvoza dobara, a ako te obaveze nema, danom u kojem bi nastala obaveza plaćanja tog duga.

Kod uvoza dobara, relevantan je jedan od sledećih dana:

• dan prometa dobara
• dan nastanka obaveze plaćanja carinskog duga, a ako te obaveze nema, dan u kojem bi nastala obaveza plaćanja tog duga

Obaveza plaćanja carinskog duga nastaje u trenutku:

prihvatanja deklaracije,
nezakonitog unošenja robe u carinsko područje,
nezakonitog izuzimanja robe ispod carinskog nadzora,
prestanka ispunjenja obaveza koje proizlaze iz privremenog smeštaja ili drugog carinskog postupka, u koji je roba bila stavljena,
kada je roba stavljena u određeni carinski postupak, ako se naknadno utvrdi da nije bio ispunjen jedan od propisanih uslova za njeno stavljanje u taj postupak ili za primenu povoljnijeg tretmana,
kada se roba potroši ili prvi put upotrebi u slobodnoj zoni pod uslovima ili na način koji nisu u skladu sa propisima.

Dividende spadaju u prihode od kapitala. Kod prihoda od dividende poreska obaveza nastaje upisom člana privrednog društva u odgovarajući registar akcionara odnosno članova a poreski dug (predmet obaveze) nastaje prilikom svake isplate dividende, odnosno učešća u dobiti.
Prema tome da li se bilansi sastavljaju prema opštim računovodstvenim propisima tj propisima trgovačkog prava ili pak prema propisima poreskog prava, razlikujemo poslovne I poreske bilanse.
Poslovni ( trgovački bilans) se sastavlja u različitim prilikama, tj. Neki se sastavljaju redovno(bilans za prethodnu godinu) a neki se sastavljaju samo jednom u životu preduzeća, specijalni bilans(bilans osnivanja).
Poreski bilans ima zadatak obezbeđenja sigurne I pozudane osnove oporezivanja uz poštovanje načela ravnomernosti kod oporezivanja. Sa stanovišta fiskalnih potreba države, poreski propisi o bilansiranju treba da budu stroži od propisa koji važe za poslovne bilanse. I poreski bilansi mogu da budu redovni ( bilans poslovnog rezultata I poreski bilansi imovine) I vanredni (bilans osnivanja, likvidacije, fuzije).

Poreski bilans se ne sastavlja zasebno već se izbodi iz poslovnog bilansa, tj. On je korigovani oireski bilans sa ciljem da se utvrdi osnovica za oporezivanje. Težište leži na godišnjem rezultatu a njegova visina se utvrđuje na više načina, a primenjuju se postupci upoređivanja neto imovine I usklađivanja bilansa uspeha, koji se primenjuje kod nas. Ova metoda se sastoji u usklađivanju dobiti obeznika iskazane u bilansu uspeha koji je sačinjen u skladu sa Međunarodnim računovodstvenim standardima I Zakonom o računovodstvu I reviziji. Poslovni bilans je merodavan za poreski utoliko što u poreskom bilansu važe sve one pozicije iz poslovnog bilansa koje nisu izričito na drugačiji način uređene u poreskom pravu.
ZPPPA uredjuje nastupanje zastarelosti prava
1.PU na utvrdjivanje poreza i sporednih poreskih davanja
2.PU na naplatu poreza i sporednih poreskih davanja
3. poreskog obveznika na povracaj i fefakciju poreza namirenje dospelih obaveza za po rdugom osnovu putem preknjizavanja poreza i povracaj sproednih poreskih davanja
4. nadleznih drzavnih organa na pokretanje i vodjenje prekrsajnog postupka za poreske prekrsaje. Zastarelost se prekida svakom radnjom PU preduzetom protiv poreskog duznika u cilju utvrdjivanja i naplate poreza i sporednih poreskih davanja. Posle prekida zastarelost pocinje da tece ispocetka a vreme koje je proteklo pre prekida ne racuna e u zakonom odredjeni rok za zastarelost.U vreme zastarelosti racuna se i vreme koje je proteklo u korist pravnog prethodnika poreskog duznika.
Zastoj zastarelosti sprecava da vreme potrebno za zastarelost pocne da tece ili ukoliko je vec zapocela da spreci njegovo dalje proticanje.
1. za vreme od pokretanja upravnog spora do pravosnaznosti sudske odluke
2. za vreme kada je drugim zakonom propisano da se poreski postupak ne moze otpoceti odnosno da se zapoceti poreski postupak prekida
3. za vreme kada je placanje dugovanog poreza odlozeno.
Rokovi
Pravo PU na utvrdjivanje i naplatu poreza i sporednih poreskih davanja, kao i pravo poreskog obveznika na povracaj i refakciju poreza, namirenje dospelih obaveza po drugom osnovu putem preknjizavanja poreza i povracaj sporednih poreskih davanja zastareva za pet godina od dana kada je zastarelost pocela da tece. Zastarelost prava na utvrdjivanje poreza i sporednih poreskih davanja pocinje da tece od prvog dana naredne godine od godine u kojoj je trebalo utvrditi porez. Apsolutna zastarelost u roku od deset godina od isteka godine u kojoj je porez trebalo utvrditi ili naplatiti odnosno u kojoj je izvrsena preplata. Za prekrsajno gonjenje je takodje deset godina dok za izvrsenje kazne odnosno zastitne mere iznosi dve godine.