Only $35.99/year

les 15 - zenuwstelsel - bescherming hersenen, hersenvliezen, cerebrospinal vocht, bloed hersenbarriere , ruggenmerg, spinale zenuwen

Terms in this set (72)

1. Organen van deze groep bezitten een uitgesproken pijngevoeligheid die te vergelijken
is met die van de huid, in die zin dat soms een zeer nauwkeurige lokalisatie van de
plaats van de pijn mogelijk is. Tot deze categorie behoren:
- De parietale pleura (longvlies, geinnerveerd door de nervi intercostales, en het
diaafragmatische deel door de nervus phrenicus)
- Het pericard (hartzakje, geinnerveerd door de nervi intercostales en het diafragmatische
deel door de n. phrenicus
- De dura mater
- Het perios
- De gewrichtsbanden
- Trommelvlies en slijmvlies van het middenoor.
2. Van bepaalde holle organen (mondholte, neusholte, farynx en larynx) kan hun
innervatie vergeleken worden met die van de huid. Andres is het gesteld met het vervolg
van de maag-darmtractus, de ureter, de urinablaas en de uterus: deze organen zijn
pijngevoelig in geval van acute sterke uitrekking, en in geval van ontsteking. De
localisatie van de pijn is echetr veel minder scherp omscherevn zodat de echte
oorsprong van de pijn soms zeer moelijke vast te stellen is.

De pijnvezels naar deze organen lopen mee met de autonome zenuwplexussen die men
aantreft in de thorax en de buikholte en in het kleine bekken. Deze organen ontvangen
immers geen spinale zenuwen, behalve waar ze uitmonden aan de oppervlakte van het
lichaam.
3. Tot deze groep behoren de organen die geen bewuste gevoeligheid bezitten: het centrale
zenuwstelsel (dat is het zenuwweefsel zelf), bijvoorbeeld encefalitis is pijnloos (de
meningen zijn echter wel goed sensibel geïnnerveerd). Het leverparenchym (maar het
leverkapsel is wel sensibel geinnerveerd evenals het erover liggende buikvlies), het
longparenchym (maar wel de pleura of longvlies), het nierparenchym, de borstklier bezitten ook geen vewuste innervatie.
Dat verklaart waarom zich in vele van deze organen pathogische processes kunnen
voordoen, zoals infecties of tumoren, zonder dat er duidelijke pijn onstaad. Het is pas
wanneer het pathologische proces zich uuitbreidt tot bijvoorbeeld buikvlies, longvlies,
perios of huid, dat pijn op de voorgrond treedt