Only $35.99/year

Sociale grondrechten verkennen Lexicon

Terms in this set (32)

Beschermde afnemers zijn mensen die recht hebben op de sociale maximumprijzen. Dit zijn sterk verlaagde elektriciteits-en aardgasprijzen. De federale overheid legt de sociale maximumprijs voor het hele land halfjaarlijks vast. De sociale maximumprijs is in principe de prijs die de goedkoopste leverancier van elektriciteit en/of aardgas in België aanbiedt in het gebied van de netbeheerder met de laagste nettarieven.
Beschermde afnemers zijn:
1. Personen aan wie een inkomen van de sociale integratie (leefloon) wordt toegekend door het OCMW van hun gemeente
2. Personen aan wie een financiële maatschappelijke dienstverlening gelijkwaardig aan het leefloon wordt toegekend door het OCMW van hun gemeente
3. Personen die een voorschot op het gewaarborgde inkomen voor bejaarden, op een tegemoetkoming voorpersonen met een handicap of op een tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden genieten van het OCMW van hun gemeente
4. Personen die genieten van een tegemoetkoming aanpersonen met een handicap ingevolge een blijvende arbeidsongeschiktheid van ten minste 65 %
5. Personen die genieten van een inkomensvervangende tegemoetkoming aan personen met een handicap
6. Personen die genieten van een integratietegemoetkoming aan personen met een handicap
7. Personen die genieten van eenzorgbudget voor ouderen met een zorgnood (vroeger: een tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden)
8. Personen die genieten van een tegemoetkoming voor hulp van derden
9. Personen die genieten van een bijkomende kinderbijslag voor kinderen die getroffen zijn door een lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid van minstens 66 %
10. Personen die genieten van het gewaarborgde inkomen voor bejaarden
11. Personen die genieten van de inkomensgarantie voor ouderen
In ons land wordt overwegend gebruik gemaakt van de betaling per prestatie, waarbij de patiënt aan de zorgverstrekker per geleverde prestatie betaalt. De patiënt ontvangt per prestatie een getuigschrift voor verstrekte hulp. Na indiening van dit getuigschrift bij zijn ziekenfonds, ontvangt de patiënt een gedeelte van het honorarium terug.
In het forfaitair betalingssysteemwordt een overeenkomstgesloten tussen de patiënt, zijn ziekenfonds en het wijkgezondheidscentrum waardoor het wijkgezondheidscentrum maandelijks een forfaitair bedrag van het ziekenfonds van de patiënt ontvangt, ongeacht het aantal prestatiesdie in die maand door het wijkgezondheidscentrum aan de patiënt werden geleverd.
De inschrijving bij een wijkgezondheidscentrum is gratis. Wanneer de patiënt op consultatie komt dient hij geen honorariumte betalen en ontvangt hij geen getuigschrift voor verstrekte hulp (en dient hij bijgevolg dit getuigschrift niet aan zijn ziekenfonds te bezorgen). Alle raadplegingenvan de dokters, de verpleegkundigen, de diëtiste en de maatschappelijk werkster van het wijkgezondheidscentrum zijn gratis.
Technische prestaties (zoals EKG, uitstrijkje,.. ) vallen daarbuiten, ze worden verrekend via het derdebetalerssysteem, wat betekent dat het ziekenfonds hiervoor rechtstreeks het wijkgezondheidscentrum betaalt.
Wanneer een patiënt ingeschreven in een wijkgezondheidscentrum een hulpverlener (huisarts, verpleegkundige, kinesist) raadpleegt buiten het centrum, terwijl die discipline wel vertegenwoordigd is in het centrum, zal het ziekenfonds deze prestatie niet terugbetalen. Gebeurt deze raadpleging in het kader van nacht-of weekendwachtof na overleg met het wijkgezondheidscentrum, dan betaalt het centrum de prestatie terug. Indien een patiënt verhuist of hulpverlening wil buiten het centrum, moet die patiënt worden uitgeschreven. De patiënt heeft de vrijheid om binnen hetcentrum zijn of haar arts te kiezen.
Het forfaitair betalingssysteem is bij wetgeregeld en is geen exclusieve werkwijze voor wijkgezondheidscentra. Elke huisarts, verpleegkundige, kinesitherapeut,... kan ervoor kiezen om te werken via het forfaitair betalingssysteem.
Solidariteitspeelt in dit systeem een belangrijke rol: de "gezonde" ingeschreven patiënten dragen bij aan het werkingsbudget van het wijkgezondheidscentrum dat kan aangewend worden om meer hulpbehoevende ingeschreven patiënten te verzorgen.
Een geboorteaangifte is de registratie van de geboortebij de ambtenaar van de burgerlijke stand van de geboorteplaats van het kind. In sommige gemeenten is het ook mogelijk om de geboorteaangifte van uw kind in de kraamkliniek te doen.
Dit moet gebeuren binnen de vijftien kalenderdagen na geboorte. Als de vijftiende dag na de bevalling een zaterdag, zondag of wettelijke feestdag is dan heeft men nog tijd tot de eerstvolgende werkdag. De aangifte gebeurt door de moeder, de vader, de meemoeder of beiden samen.
De vader (of meemoeder)kan het kind enkel aangevenals hij(of zij)gehuwd is met de moederof als hij (of zij)voor de geboorte het kind erkendheeft. Als de vader of meemoeder het kind nog niet heeft erkend, dan kan dit nog tijdens de aangifte. In dat geval moeten de moeder en de vader of meemoeder samen aanwezigzijn.
In sommige gemeenten is het ook mogelijk om de geboorteaangifte in de kraamkliniek te doen. Voor de aangifte heb je volgende documenten nodig: de identiteitskaart, het medisch geboorteattesten hettrouwboekje als men gehuwd is met de moeder of de akte van erkenning als het kind voor de geboorte erkend werd.
Het aangeven van een geboorte is gratis. Bij de aangifte ontvangt men een aantal geboortebewijzen (= geboorte-attesten). Met deze geboortebewijzen kan men de kinderbijslag aanvragenen het kind als persoon ten laste laten inschrijven bij het ziekenfonds.
Uw kind wordt ingeschreven in het bevolkingsregister en een tijdje later ontvangt u een uitnodiging om de identiteitsdocumenten af te halen.
Als het kind niet geboren wordt in de gemeente van uw woonplaats, dan zal de dienst Burgerlijke Stand van de plaats van geboorte het gemeentebestuur van uw woonplaats inlichten.
Ook bij een doodgeboren kind geldt een aangifteplicht.
Synoniem: 'doktersbriefje' of 'prestatiebriefje'. Na een raadpleging bij of behandeling door een dokter, tandarts, kinesist of andere zorgverlener ontvang je een 'getuigschrift voor verstrekte hulp'. Dit getuigschrift bewijst dat je de zorgverlener hebt betaald en geeft recht op de terugbetaling door het ziekenfonds.
Onderaan bevindt zich een ontvangstbewijs waarop de vertrekker het bedrag moeten vermelden dat ze van de patiënt ontvangen.
Let op: Doktersbriefjes en andere getuigschriften voor verstrekte hulp komen gedurende twee jaar in aanmerking voor terugbetaling.
Door de digitalisering kunnen huisartsen en tandartsen er voor kiezen om dat getuigschrift zelf elektronisch door te sturen naar je ziekenfonds. Dat getuigschrift is het eAttest. Bij gebruik van het eAttest betaal je nog steeds het volledige bedragaan je huisarts. Maar je moet dan zelf geen getuigschrift meer aan je ziekenfonds bezorgen. Dat wordt rechtstreeks, via de computer, geregeld tussen je arts en je ziekenfonds.
Je huisarts zal je eenontvangstbewijsgeven. Dit moet je niet indienenbij je ziekenfonds. Hou het bewijs evenwel bij tot de tegemoetkoming op je rekening staat of indien je aanspraak maakt op een aanvullende terugbetaling van een extra verzekering. Met het ontvangstnummer dat op het bewijs staat, kan je ook informatie over de terugbetaling opvragen bij je ziekenfonds. Het eAttest is het niet verplicht. Elke huisarts kan zelf kiezen om het eAttest al dan niet te gebruiken. Je kunt vragen om het te doen, maar de beslissing ligt bij je arts.