Only $35.99/year

Terms in this set (18)

Jakie są rodzaje śpiączki w cukrzycy? Czym się różnią?
Istnieją dwa podstawowe rodzaje śpiączki cukrzycowej:
Śpiączka kwasica ketonowa (cukrzyca typu 1) i
śpiączka hiperosmolarna (cukrzycy typu 2).
Śpiączka kwasicy ketonowej występuje, gdy występuje całkowity niedobór insuliny u chorych na cukrzycę typu 1. Ponieważ trzustka nie produkuje już insuliny w cukrzycy typu 1, komórki nie mogą już absorbować glukozy do produkcji energii w cyklu cytrynianowym. Organizm próbuje wykorzystać inny szlak metaboliczny do produkcji energii z tłuszczów (lipoliza). Podczas tego procesu metabolicznego powstają „kwaśne" ciała ketonowe.
W przypadku śpiączki ketonowej wzrasta również poziom cukru we krwi (BG>300 mg/dl), ale groźniejsze jest nadmierne zakwaszenie krwi (kwasica) przez kwaśne ciała ketonowe. Ciała ketonowe są częściowo wydalane z moczem (ketonuria), częściowo przekształcane w aceton i wydychane wraz z wydychanym powietrzem w głębokich oddechach (oddychanie Kussmaula; kompensacja oddechowa kwasicy metabolicznej). Ze względu na aceton wydychane powietrze pachnie owocami (jabłkiem lub zmywaczem do paznokci).
Śpiączka hiperosmolarna występuje, gdy w cukrzycy typu 2 występuje względny niedobór insuliny. Ponieważ w cukrzycy typu 2 nadal wytwarzana jest własna insulina organizmu, nie ma nadmiernej produkcji energii z tłuszczów (lipoliza).
Klinicznie na pierwszy plan wysuwa się ogromny wzrost poziomu cukru we krwi (>600 mg/dl). Wysoki poziom cukru we krwi zwiększa osmolarność krwi (osmolarność: osmotycznie czynne cząstki na litr roztworu). Wysoka osmolarność krwi oznacza, że ​​płyn jest zasysany z komórek do krwi. Występuje ogromna utrata płynów z powodu zwiększonego wydalania moczu (wielomocz), odwodnienia (odwodnienia) i wstrząsu.
Welche Komatypen gibt es beim Diabetes mellitus? Wie unterscheiden sie sich?
Beim diabetischen Koma werden zwei Grundtypen unterschieden:
Ketoazidotisches Koma (Typ-1-Diabetiker) und
hyperosmolares Koma (Typ-2-Diabetiker).
Das ketoazidotische Koma tritt beim absoluten Insulinmangel des Typ-1-Diabetikers auf. Da die Bauchspeicheldrüse beim Typ-1-Diabetes kein Insulin mehr produziert, können die Zellen keine Glukose mehr für ihre Energiegewinnung im Zitratzyklus aufnehmen. Der Körper versucht auf einem anderen Stoffwechselweg Energie aus Fetten herzustellen (Lipolyse). Bei diesem Stoffwechselprozess entstehen „saure" Ketonkörper.
Beim ketoazidotischen Koma steigt der Blutzucker zwar auch an (BZ > 300 mg/dl), gefährlicher ist aber die Übersäuerung des Blutes (Azidose) durch die sauren Ketonkörper. Die Ketonkörper werden teilweise im Urin ausgeschieden (Ketonurie), teilweise in Aceton umgewandelt und mit der Ausatemluft in tiefen Atemzügen abgeatmet (Kussmaul-Atmung; respiratorische Kompensation einer metabolischen Azidose). Aufgrund des Acetons riecht die Ausatemluft nach Obst (Äpfel bzw. Nagellackentferner).
Das hyperosmolare Koma tritt beim relativen Insulinmangel des Typ-2-Diabetes auf. Da beim Typ-2-Diabetes noch körpereigenes Insulin produziert wird, kommt es nicht zu einer überschießenden Energiegewinnung aus Fetten (Lipolyse).
Klinisch steht eine massive Erhöhung des Blutzuckers im Vordergrund (> 600 mg/dl). Der hohe Blutzuckerwert erhöht die Osmolarität des Blutes (Osmolarität: osmotisch wirksame Teilchen pro Liter Lösung). Die hohe Osmolarität des Blutes hat zur Folge, dass Flüssigkeit aus den Zellen ins Blut gesogen wird. Es kommt zu massivem Flüssigkeitsverlust durch vermehrte Harnausscheidung (Polyurie), zur Austrocknung (Exsikkose) und zum Schock.
Zagadka diagnostyczna:
Dziecko było przeziębione, w nocy pojawia się nagle duszność, z głośnym odgłosem oddychania podczas wdechu (stridorem wdechowym). Dziecko ma wysoką gorączkę (>40°C), ból gardła, trudności w połykaniu, zwiększone wydzielanie śliny.
Jaka diagnoza Twoim zdaniem jest prawdopodobna?
Jak badasz dziecko (łopatka? Lampa?)? Co robisz? Lek?
Dziecko ma zagrażające życiu zapalenie nagłośni. Zapalenie nagłośni (zapalenie nagłośni) zwykle występuje u dzieci w wieku od trzech do siedmiu lat. Zwykle opiera się na infekcji bakteryjnej Haemophilus influenzae (typ 1b; Hib). Oprócz ogólnych objawów, takich jak gorączka i zmęczenie, trucizny uwalniane przez bakterie mogą w krótkim czasie spowodować obrzęk nagłośni (obawa!). Prowadzi to do ostrej niedrożności dróg oddechowych z ryzykiem uduszenia.
Ponieważ dostępna jest skuteczna szczepionka przeciwko patogenowi, ta poważna sytuacja awaryjna stała się rzadka.
Badanie szpatułką i lampą bez gotowości do intubacji lub tracheotomii jest przeciwwskazane w zapaleniu nagłośni. Dodatkowe podrażnienie gardła przyspieszyłoby obrzęk nagłośni, a tym samym doprowadziłoby do uduszenia dziecka (błąd w sztuce lekarskiej). W przypadku podejrzenia zapalenia nagłośni należy powiadomić lekarza ratunkowego.
Dla lekarza medycyny alternatywnej uspokojenie pacjenta jest najważniejsze. Tlen można ewentualnie podawać przez maskę (uwaga: nie strasz dziecka!)
Wykonanie infuzji i dożylne podanie leków (antybiotyków) należy pozostawić lekarzowi ratunkowemu.
Diagnoserätsel:
Ein Kind war erkältet, in der Nacht tritt plötzlich Atemnot, mit einem lauten Atemgeräusch bei der Einatmung (mit inspiratorischem Stridor), auf. Das Kind hat hohes Fieber (> 40°C), Halskratzen, Schluckbeschwerden, vermehrte Speichelbildung.
Welche Diagnose halten Sie für wahrscheinlich?
Wie untersuchen Sie das Kind (Spatel? Lampe?)? Was unternehmen Sie? Medikamente?
Das Kind hat eine lebensgefährliche Epiglottitis. Die Epiglottitis (Entzündung des Kehldeckels) kommt typischerweise bei Kindern im Alter von drei bis sieben Jahren vor. Ihr liegt meist eine bakterielle Infektion mit Haemophilus influenzae (Typ 1b; Hib) zugrunde. Abgesehen von Allgemeinsymptomen wie Fieber und Abgeschlagenheit kann es innerhalb kurzer Zeit durch die von den Bakterien ausgeschütteten Gifte (Toxine) zum Anschwellen des Kehldeckels kommen (gefürchtet!). Dies führt zur akuten Atemwegsverlegung mit der Gefahr des Erstickens.
Da gegen den Erreger eine wirksame Impfung zur Verfügung steht, ist dieser schwere Notfall selten geworden.
Eine Untersuchung mit Spatel und Lampe ohne Intubations- und Tracheotomiebereitschaft ist bei Epiglottitis kontraindiziert. Die zusätzliche Irritation im Rachen würde das Zuschwellen des Kehldeckels beschleunigen und so zum Ersticken des Kindes führen (Kunstfehler). Schon bei Verdacht auf eine Epiglottitis muss der Notarzt alarmiert werden.
Für den Heilpraktiker steht die Beruhigung des Patienten steht im Vordergrund. Eventuell kann eine Sauerstoffgabe über eine Maske erfolgen (Vorsicht: Kind nicht ängstigen!)
Das Anlegen einer Infusion und die intravenöse Gabe von Medikamenten (Antibiotika) sollten dem Notarzt überlassen bleiben.